• " Rowen, een lieve en vrolijke jongen die we nooit zullen vergeten..."
  • "Rowen, we missen jou..."
  • "Als mijn tijd daar is, hoop ik op een ontmoeting met jou"
  • "Rowen, voor altijd zit je in ons hart"

Lyrics Rowen.
Tekst: Pascal Nöbel.(© P.Nöbel.)

In gedachten hoor ik steeds zijn stem. Door een foto ben ik dichter bij hem. Waarom moest hij gaan? Zo onschuldig, nog zo jong. Mijn hart dat even oversprong. Ik voelde een traan.

Vele mensen kenden hem niet. Maar voelden toch het verdriet en zij bleven staan. Een schok van wat er was gebeurd. Ineens een land dat samen treurt. Een zwarte dag.

Zomaar uit het leven en zomaar uit de tijd. Waarom? Wat heeft hij gedaan? Ik zoek een reden en een antwoord. Hoop dat iemand mijn gebed hoort. En kijk omhoog…

Zijn toekomst is verleden tijd. Een boze droom wordt werkelijkheid. Het doet me pijn. We branden kaarsen, leggen bloemen. Het is gelijk wat we voelen. We leven mee.

*Herinneringen blijven, zij blijven bestaan. `T is niet te beschrijven. We moesten jou laten gaan.

Even zijn we allen stil. Voelt alles koud en alles kil. We voelen ons klein. Een vakantie die je zo graag wou. Niet wetend wat er komen zou. `T mocht niet zo zijn.

Wij lopen hier, herdenken jou met mensen waarvan je houdt. We zijn allen een! Wij zullen jou nooit meer vergeten en willen jou dit laten weten. Je zit in ons hart.

*Herinneringen blijven, zij blijven bestaan. `T is niet te beschrijven. We moesten jou laten gaan.

Daarboven is het altijd vree. Engelen brachten jou daar heen. Het moest zo zijn. Wij weten dat jij ons hier ziet. Met pijn en met veel verdriet. We denken aan jou.

Nooit zullen wij vergeten wie je was en je stem, je lach. Je blijft in ons hart. Wij zullen dit wel nooit begrijpen. Waarom, waarvoor, het zal nooit blijken. Waarom juist jij?

Lieve Rowen, rust in vree. Engelen gaan nu met je mee, beschermen jou. Wij weten dat jij ons hier ziet. Het doet ons pijn, het doet verdriet. We denken aan jou.

Nooit zullen wij vergeten wie je was, en je stem, je lach. Je blijft in ons hart. Wij zullen dit wel nooit begrijpen. Waarom, waarvoor, het zal nooit blijken. Waarom juist jij?



We missen jou. Album demo take 2.

Tekst: Pascal Nöbel
Muziek: Randy Goodrum
 



Herdenkingspagina
facebook Rowen:

























Het meest aangrijpende moment in mijn leven is de vliegtuigramp van de MH17 op 17 juli 2014 waarbij mijn plaatsgenoot Rowen Bats omkwam. Het is al schrikken als je iets van het gebeuren hoort op de radio. Een korte tijd later hoor je dat een plaatsgenoot één van de mensen is, die samen met zijn moeder en haar vriend zijn omgekomen. Je voelt je machteloos, je wilt iets doen. Maar wat? Je maakt voor hem een facebook pagina aan voor mensen die hun steun willen betuigen. "Ik heb toch iets voor Rowen kunnen doen" denk ik vervolgens.

Dan ineens komt de vraag of je voor de dag van de stille tocht, een nummer voor Rowen wilt schrijven en deze zou kunnen zingen voor hem. De tijd is kort maar ik voel dat ik dit voor Rowen moet doen. Ik pak pen en papier en verdiep me in Rowen om te proberen een ietwat persoonlijk nummer te kunnen schrijven. Even later staat de tekst op papier. Vlak voor de herdenking, volgen er nog een paar aanpassingen en ik zing het nummer voor hem...

Het was een mooie herdenking met meer dan 1000 mensen. Ik sprak velen nadien waardoor ik nog dichterbij Rowen kom. Het hele gebeuren raakt me meer dan ik dacht. De vehalen, de nabestaanden die naar je toekomen en je omhelzen, je bedanken... Eigenlijk kan ik moeilijk beschrijven wat dat met je doet. Ik ben heel dankbaar dat ik mijn bijdrage heb kunnen leveren aan deze moeilijke dag waabij jong en oud aanwezig waren.

Iemand ineens moeten missen is heel erg. Maar je kind verliezen is toch het ergste wat iemand overkomen kan. Een jongen die aan het begin van zijn leven stond, Een jongen dat een toekomst had. Een jongen die zich zo verheugde op deze vakantie en plannen had voor het volgende jaar. Ineens is alles voorbij. Ineens is hij er niet meer.

Dan zie ik bewegende beelden van hem, een moment dat heel confronterend is maar tegelijkertijd is het "mooi" dat deze beelden er zijn. Mijn emotie van de afgelopen dagen komt los. Ik pak weer pen en papier en schrijf mijn gevoel op, dat resulteert in het nummer "We missen jou." Het is nu net alsof ik hem echt ken. Heel dichtbij staat alles nu. Mijn hart doet letterlijk pijn en weer komen mijn tranen.

Ik ben zijn nabestaanden, vrienden en organisatoren van de herdenkingsavond dan ook enorm dankbaar dat zij mij de kans en het vertrouwen gaven, dit voor Rowen te mogen doen. Rowen mag en zal nooit vergeten worden en ik hoop dat ik middels mijn nummers daar een bijdrage aan geleverd heb.

Lieve Rowen... we missen jou!


Op 5 september 2014 kwam de single uit
en op 22 augustus de videoclip.

De clip komt meteen op nr. 5 binnen en
zal in de top 1000 van 2014 op plek 189
komen te staan.

Lyrics We missen jou.
Tekst: P. Nöbel.(© P.Nöbel.)

Elke dag en ieder moment. Mis ik je meer, nu jij hier niet bent. Je laten gaan dat deed me veel verdriet. `T is stil zonder jou. Jou missen kan ik niet, jou missen wil ik niet.

Ik voel me leeg. Het doet me pijn. Ik ben iets kwijt, iets diep in mij. Soms voel ik jou heel dicht bij me staan. Je veegt mijn tranen weg en raakt me even aan. Maar je moet weer gaan. Je moet weer gaan.

Ooit zal ik jou weer zien, zullen wij samen zijn. Zonder de pijn, zonder verdriet. Nee geen dag is meer hetzelfde, tijd lijkt stil te staan. Oh, waarom. Waarom moest jij zo vroeg gaan.

Je was een maat, voor velen een vriend. Je was het best, wat iemand verdiend. En in mijn droom, raak ik de hemel aan. En ik zie jou, weer even voor me staan. Weer even voor me staan.

Ik weet dat jij daar aan ons denkt. Dankbaar ben ik, dat ik jou heb gekend. Maar het gemis is groot, denk steeds aan jou. Oh, ik wil je laten weten dat ik van je hou.

We missen jou... we missen jou... we missen jou... we missen jou...

We missen jou!



We missen jou. Album demo take 2.

 















Een dag, een tijd. Je kijkt naar het nieuws en ziet het bericht. Een mededeling dat vele mensen het leven ontnomen is. Al ken je iemand niet, je leeft mee met de emoties en het verdriet.

Een jong iemand die een toekomst had. Iemand die bezig was zijn toekomst uit te stippelen. Iemand die voor anderen een betekenins in het leven zou hebben. Iemand die genoot van het leven.

En dan ineens... staat de wereld stil. Je leeft mee met de personen die hij lief had. Je voelt de kou, het verdriet, onbegrip en de vragen. Het is stil. Heel stil...

Woorden schieten tekort. Men weet even niet wat hij zeggen moet. Ineens voelt iedereen hetzelfde en is iedereen gelijk.

Ineens beseffen we wat tijd is, hoe kostbaar dat is. Hoe belangrijk de momenten zijn dat je samen bent. Hoe je elkaar zo nodig hebt. En hoe je te weinig zegt: "Ik hou van jou." Het leven gaat immers altijd gehaast door.

Tot dat ene moment, dat ene ogenblik...

Dat alles ineens anders kan zijn...

(Pascal Nöbel.)






Meer dan twee maanden en nog niet terug. Twee maanden, wat gingen zij vlug. Sommigen zeggen: "Het is zo lang gelee." Niet wetend, wat die uitspraak met me deed. Hier staat de tijd nog altijd stil, het is nog zo dichtbij. Elke dag weer dat ik weten wil, waarom juist jij? Niet wetend waar je bent en of je terug zal komen. De pijn die niet went maar toch de kracht kunnen vinden en te blijven hopen.

Lieve Rowen, we missen je elke dag!

(Pascal Nöbel.)




17 januari 2015. Lieve Rowen,

Vandaag zes maanden geleden, de dag van beginnend pijn. Na al het nieuws te lezen, wist ik nog niet wie je moest zijn.

Ik ging zoeken wie je was, en ineens stond mijn wereld stil. Al heb ik je niet gekend, dat maakte geen verschil.

Ik schreef voor jou een lied, dat ik zong na de stille tocht. Daarna veel meer pijn en verdriet, je familie die ik bezocht.

Hierdoor ben ik je gaan kennen, zit je nu diep in mijn hart. Zal verdriet om jou niet wennen, niets dat de pijn verzacht.

Jou te missen in dit leven, doet ons enorm veel verdriet. Lieve, lieve Rowen, vergeten doen wij je niet!"

(Pascal Nöbel.)




21 januari 2015. Lieve Rowen,

Het doet me allemaal meer dan dat ik in het begin kon vermoeden. Het verdriet en de pijn is na een half jaar niet minder geworden, maar juist meer. Intussen ben ik ook bij je familie geweest. Wat een lieve, fijne mensen had jij om je heen! Ik ben je beter gaan leren kennen door hen. Dit jaar zal ik zorgen voor een herdenkingsbankje bij de plek waar jij zo graag was. Dit wil ik omdat jouw naam nooit vergeten mag worden! Vele levens zijn voorgoed veranderd na 17 juli 2014, de dag dat deze zinloze actie plaatsvond. Ik zal dit nooit kunnen accepteren. Jij, lieve Rowen, zou gewoon terug van je vakantie moeten komen.

Ik heb nu zelf kunnen ervaren dat het wel degelijk mogelijk is om van iemand te houden die je niet gekend hebt... Lieve Rowen, je zit voor altijd in ons hart!" (Pascal Nöbel.)




9 februari 2015. Lieve Rowen,

Wat is het toch zwaar allemaal! Elke dag is weer moeilijk. Ik kan mijn draai niet vinden en vraag me af of ik het ooit nog vinden kan. Elke dag denk ik aan jou, je familie en vrienden Hoe moeten zij in vredesnaam hun draai weer vinden? Ik heb onbeschrijfelijk veel respect voor hen. De afgelopen tijd ben ik bezig geweest de studio-instellingen klaar te krijgen. Ik ben er bijna. Voor jouw nummers wil ik de beste kwaliteit. Ik zou inmiddels wel 100 nummers voor je kunnen schrijven om te beschrijven wat ik voel en wat me bezighoudt. Soms weet ik niet meer wat ik zeggen moet. Wat ik je wel kan zeggen: Lieve Rowen, ik hou van jou!



12 maart 2015. Lieve Rowen, op facebook weer een gedicht geplaatst. Deze werd 12 keer gedeeld.

Vandaag ben ik sinds lange tijd tevreden over de instellingen van mijn studio. Voor jou wil ik immers het beste. Al bijna 8 maand ben ik met alles voor je bezig. Jongen, het lijkt nog steeds gisteren. Er is geen seconde dat ik niet aan je denk. Lieve Rowen, wat jij met me doet is in woorden niet uit te drukken en toch probeer ik het in mijn nummers voor jou en in het boek waar ik mee bezig ben. Ik zal er alles aan doen om jouw naam te laten klinken. Jij mag nooit vergeten worden! Voor sommigen ben je alweer het verleden en dat doet me pijn. Iemand die dit gedicht deelde, kreeg als reactie 'Ik heb geen kaars meer, opgemaakt met kerst.' Ik word hier zo enorm kwaad van! Wat een enorme respectloze eikel. Ik moet deze persoon echt niet tegenkomen. Over jou en alles wat jou betreft, moet niemand rare opmerkingen maken. Voor mij zul je nooit het verleden zijn. Jij, lieve Rowen, zit zo diep in mijn hart en dat zal voor altijd zo blijven. Ik hou van jou!




23 mei 2015. Lieve Rowen, ik schreef weer een gedicht voor jou.

10 maanden geleden kon ik me niet indenken wat dit allemaal met me zou doen. Nog elke dag heb ik verdriet en laat ik mijn tranen gaan. Ik weet vaak niet hoe het verder moet. Ik zoek antwoorden die ik niet krijg. Ik zoek een weg die ik niet vinden kan. Ik blijf zoeken...




14 augustus 2015. Zijn 14e geboortedag.

Proost lieve jongen, op jou!



11 december 2015

We zijn zo`n tijd verder en nog lijkt het gisteren. Nog elke dag steek ik kaarsjes voor je aan en denk ik aan jou. Het is gewoon niet te bevatten! Het blijft moeilijk uit te leggen wat alles na zo`n lange tijd met je kan doen. Elke dag voel ik dat je diep in mijn hart zit en denk ik aan je familie. Elke dag zijn er weer die tranen, onbegrip en de vragen. Er is geen keus, iedereen moet verder. Iedereen moet de weg weer vinden, hoe moeilijk ook. Maar het blijft hard en het blijft pijn doen. Weet lieve Rowen, dat we voor altijd heel veel van je houden!



15 mei 2016.

Jouw foto aan de muur doet me elke dag herinneren aan dat wat voor anderen misschien niet te begrijpen is. Iets dat je nooit hoopt mee te maken maar enkel kan begrijpen als het je ovekomen zal. Een persoon die nooit meer uit je hart verdwijnen zal. We zijn nu zo`n tijd verder maar het verdriet is niet minder geworden. Al is er nog een lange weg te gaan om het een plek te geven, ik besef ook elke dag weer dat het ook iets heel moois is, dat wat ik mag en kan voelen.



6 december 2016.

Mijn gevoel is niet veranderd. Nog steeds is zij hetzelfde en weet dat het zo blijven zal. Ik leef in twee werelden. Om me heen gaat de ene wereld in een snel tempo door. Mijn andere wereld staat stil. Zij staat stil, omdat ik stil sta bij jou. Elke dag weer. Terwijl ik mijn momenten neem om aan je te denken, raast alles om heen maar door en door. In de gehaaste wereld gaat de tijd snel voorbij en volg ik het soms niet meer. De momenten dat ik aan jou denk, gaat alles in mijn wereldje op mijn tempo en kan ik ook de tijd nemen die ik nodig heb. Die gehaaste en snelle wereld zet ik dan even opzij, ik zet haar stil. Stil om het rustige moment in mijn wereld goed te kunnen benutten en te zeggen hoeveel van je hou!



14 augustus 2017.

Je 16e geboortedag is het vandaag. Nog elke dag staat er een stukje tijd stil. Een stukje tijd waarin ik aan je denk en je kaarsjes branden. Ook vandaag sta ik stil bij jou. Ik sta stil bij de jongen die nu een stuk groter zou zjn. Ik proost op jou Rowen. Ik proost op de jongen die voor altijd diep in mijn hart zit! Ik hou van jou!



23 maart 2018.

Voor jou branden er kaarsjes, elke dag weer. Aan jou blijf ik denken, elke dag weer. Tegen jou praat ik, elke dag weer. Ik hou zoveel van jou, dat doe ik elke dag meer!






Lyrics
In de armen van jouw engel.
Tekst: P. Nöbel.(© P.Nöbel.)

Groot was je liefde, groot is het verdriet. Een herinnering die jij achterliet. Wachtend en hopend of ik je terug zou zien. Wanhopig roep ik je luid.

Toch blijf ik geloven ondanks dit verdriet. Ik je eens in mijn armen weer sluit. Donkere tijden. Nee, ik weet niet wie ik ben. Ik ben mezelf nu tijden al kwijt.

Maar in de armen van jouw engel. Heel ver weg hier vandaan. Daar in de armen van jouw engel. Zul jij veilig je weg verder gaan. Weggenomen uit dit leven. Uit het aardse bestaan. Maar in de armen van jouw engel, wacht jij op mij. Want eens kom ik eraan.

Alles is anders en mijn gedachten gaan. Ik loop door de wind en de kou. Het onverwachte. Ja, ik voel ineens de watmte, de liefde van jou. Wolken verdwijnen en ik voel de zon. `K kijk omhoog en ik zie jou daar staan. Jij sprak de woorden die ik even horen kon. Je zei: "leef je leven, je moet er voor gaan."

Want in de armen van jouw engel. Heel ver weg hier vandaan. Daar in de armen van jouw engel. Zul jij veilig je weg verder gaan. Weggenomen uit dit leven. Uit het aardse bestaan. Daar in de armen van jouw engel, wacht jij op mij. Want eens kom ik eraan.

Daar in de armen van jouw engel, pak je mijn hand, als ik voor je zal staan.



In de armen van jouw engel. Take 1.

 























Op 11 april 2015 zong Pascal live voor hem "We missen jou." Opname: S. van Heerde & P. Nöbel. Montage: P. Nöbel.


Op 2 augustus 2014 werd de stille tocht voor Rowen gehouden. Opname: S. van Heerde & P. Nöbel. Montage: P. Nöbel.


De clip "Rowen" komt binnen op nummer 5 en staat in de top 1000 van 2014 op de 189ste plaats.


De clip "We missen jou" volgt snel na de clip "Rowen". Het nummer zal opnieuw opgenomen worden.


Pascal schrijft een derde nummer voor Rowen.


Pascal schrijft een vierde nummer voor Rowen. Het nummer 'zonnebloemen' betreft een demo take 1.

Alles van Pascal in de Webshop

Volg Pascal ook op

Contact

Heeft u een algemene vraag of heeft u een radiostation en wilt u muziek van Pascal voor uw radioprogramma?
Mail ons gerust.